üsküdar evden eve nakliyat

کار نیک و پرسش؟

شما هم احتمالاً به اندازۀ بنده و چه بسا بیشتر از بنده این ضرب‌المثل‌های قدیمی که تقریباً می‌توان گفت هیچ پایه و اساسی ندارند را شنیده‌اید.

یکی از این ضرب‌المثل‌هایی که به نظرم امروزه چندان کاربرد ندارد و بهتر است که در حرف‌های روزمره‌مان چندان به آن استناد و اعتبار نکنیم، ضرب‌المثل “کار و نیک پرسش” است.

شاید در روزگاران قدیم چنین جمله و چنین سؤالی که ظاهراً از نوع استفهام انکاری است، مصداق داشته است ولی آیا امروزه هم چنین است؟ من که چنین فکر نمی‌کنم. بد نیست گه‌گاهی به بعضی چیزها، نیمچه شکی داشته باشیم.

میان‌نوشت:

استفهام انکاری همانطور که بهتر از من می‌دانید، پرسشی است که جواب آن از نظر فرد الف (پرسش‌گر) مثبت یا چه بسا منفی است است و ایشان صرفاً به این خاطر که تأییدِ فرد ب (پاسخ‌دهنده) بگیرد و برای اینکه فرد ب به ناچار به چنین حقیقتی اعتراف کند، چنین سؤالی را می‌پرسد.

البته این توضیحات احتمالاً ناقص و شاید هم اشتباه باشد لذا بهتر است برای درک بهتر استفهام انکاری، نگاهی نیز به این نوشته بیندازید.

پایان میان‌نوشت

فکر می‌کنم در روزگاری در حال گذران زندگی هستیم که بهتر است برای کمک به بقیه نیز از آنها اجازه بگیریم و اگر آنها راضی به کمک ما نیستند و از ما درخواست کمک نکرده‌اند، خودمان را نخودِ هر آش و سکۀ یک پول نکنیم.

مثالی عرض می‌کنم برای جا افتادن بهتر آنچه در ذهنم دارم:

شوهرخالۀ عزیزی دارم به اسم سعید آقا. ایشان از نظر من یک فرد موفق و همچنین پولدار است و به نظرم از زیر خط فقر به هرآنچه که من در ذهنم دارم، رسیده است. هرچند وقتی پای صحبت‌های او نشستم، درد و دل عجیبی کرد و می‌گفت با آنچه که در سرش داشته است فرسنگ‌ها فاصله دارد و هنوز خودش از آنچه به آن رسیده است، چندان دل خوشی ندارد هرچند که ناشکری هم نمی‌کرد.

(به صورت ناخودآگاه احساس کردم کمتر کسی پیدا می‌شود که از شرایطی که در آن هست، راضی باشد هرچند این شرایط از دیدِ یک نفر دیگر ممکن است شرایطی فوق‌العاده و رؤیایی باشد.)

عرض می‌کردم شوهرخالۀ نازنینی دارم که بسیار او را دوست دارم و از هم‌نشینی با او لذت می‌برم. ایشان به صورت عجیبی عاشق “چایی” است و معتقد است هرچه پررنگ‌تر، بهتر.

تصور بفرمایید اگر بنده معتقد باشم به “کار نیک و پرسش؟”، هروقت برای ایشان چای ببرم و به ایشان تعارف کنم،‌ علاوه بر اینکه از من ممنون خواهد شد احتمالاً جای بیشتری نیز در دلش به خاطر این شیرین‌کاری‌هایم باز کنم.

حال اگر این خودشیرینی‌ را به صورت افراطی انجام دهم و مدام برای او چای ببرم، احتمالاً از یک جایی به بعد مثانه‌اش سنگینی خواهد کرد و مجبور می‌شود دست رد به سینه‌ام بزند ولی اگر نخواهد دلم را بشکند، ناچاراً آن را از من قبول می‌کند.

این جاست که “کار نیک و پرسش؟” بی‌معنا می‌شود چراکه شاید بهتر می‌بود از ایشان می‌پرسیدم: “سعید‌آقای گل. یک لیوان چای دیگر میل دارید؟” اگر ایشان جواب مثبت می‌داد، خودشیرینی من انجام شده بود و مأموریت با موفقیت انجام شده بود. حتی اگر جواب ایشان منفی بود، باز هم خودشیرینی من به قوت خود باقی بود و بنده کارم را به نحو احسن انجام داده بودم.

این مثالی که عرض کردم، مثالی بسیار دمِ دستی و خودمانی بود. احتمالاً مثال‌های دیگری نیز به ذهن مبارک‌تان خطور کند و خوشحال می‌شوم اگر این مثال‌ها به صورت کامنت به ذهن‌تان خطور کند تا بنده هم از خواندن آنها استفاده کنم.

جانِ کلام اینکه: بیاییم سرمان به کار خودمان باشد و احساس خودخوب‌پنداری به‌مان دست ندهد و نخواهیم سرخود به کسی کمک کنیم.

اگر کسی از ما درخواست کمکی داشته باشد، احتمالاً از ما چنین درخواستی را خواهد کرد و آن موقع بهتر است وارد میدان شویم.

تا دستی به سوی‌مان دراز نشده است، بهتر است دستی به سوی کسی دراز نکنیم یا اگر هم دستی دراز کردیم و طرف مقابل سکوت کرد یا هیچ واکنشی نشان نداد، بهتر است که بیش از اندازه دست به سوی کسی دراز نکنیم.

ارادتمندِ شما،
سینا شهبازی

دیدگاهتان را بنویسید

instagram takipci hilesi instagram takipci instagram begeni hilesi instagram takipci hilesi instagram takipci instagram begeni hilesi
cam bölme duvar ofis cam bölme sistemleri modüler bölme duvar Taç perde modelleri