افضل شركة فوركس في السعودية افضل شركة وساطة لتداول العملات في السعودية تعلم الفوركس شركات التداول المرخصة في السعودية سوق الفوركس افضل شركة فوركس ads securities ads prime ads securities شركات التداول المرخصة شركة ads securities فوركس السعودية شركة ads securities نصابة فوركس فوريكس saç protezi استادِ خوبی هست؟ - دست نوشته های سینا شهبازی

استادِ خوبی هست؟

بعید می‌دانم اگر کسی در دانشگاه به عنوان دانشجو تحصیل کرده باشد و با این سؤال چالشی و مهم برخورد نداشته باشد:

“استادِ خوبی هست؟”

متأسفانه یکی از ایرادات (و شاید هم یکی از محاسن) ما ایرانی‌ها این است که کمی (فقط کمی) در لفافه صحبت می‌کنیم.

مشخصاً دوستانی که من در این چندسال دیده‌ام و این سؤال را پرسیده‌اند، منظورشان تنها یک چیز بوده است:

“نمرۀ خوب می‌دهد یا نه؟”

و از نگاه این بزرگواران، استاد خوب یعنی این!

(میان‌پرده: اعتراف می‌کنم که من هم وقتی ترم اول دانشگاه را شروع کرده بودم و کمی سرم داغ بود و احساس می‌کردم چه شق‌القمری کرده‌ام، دوست داشتم همچون دوران دبیرستان تمام نمراتم 20 باشد (هرچند که در همان دوران مثلاً پرفروغ دبیرستان هم هیچ‌وقت تمام نمراتم 20 نبود).

گذشت و گذشت و چندسالی به همین منوال گذشت. هنوز هم که هنوز است، سعی می‌کنم نمرات خوبی بگیرم. شاید استدلال احمقانه‌ای باشد اما همیشه به خودم یادآوری می‌کنم:

من در حال حاضر دانشجو هستم و باید تمام تلاشم را بکنم تا نمرات خوبی بگیرم. دانشجوی خوب در ذهن محدود من یعنی این.

به درس‌های مزخرف دانشگاه و به کتاب‌های مزخرف‌تر دانشگاه رسماً هیچ اعتقادی ندارم اما احساس می‌کنم منی که این اشتباه استراتژیک را انجام داده‌ام و در حال ادامه تحصیل هستم و جرأت انصراف دادن را ندارم، همان بهتر که مثل بچۀ آدم بنشینم و درسم را بخوانم.)

داشتم در مورد “استاد خوب” می‌گفتم.

از نگاه هرکسی استادِ خوب یک معنایی دارد و همانطور که گفتم، اکثراً ملاک‌شان نمرۀ خوب است. از نگاه بسیاری دانشجویان اگر استادی خوب نمره می‌دهد، این استاد عالی است و اگر اذیت می‌کند و تکالیف کلاسی می‌دهد و از قضا نمرۀ مفت هم به کسی نمی‌دهد، این استاد بدترین استاد است.

به نظر من استاد خوب یعنی کسی که درسش را خوب بدهد، در دانشجو شوقِ مطالعه ایجاد کند و دانشجو موقع تدریس مدام به این فکر نکند که کِی کلاس تمام می‌شود (و کِی از این زندان آزاد می‌شود).

اگر شما هم مثل چندسالِ قبل من فکر می‌کنید که استاد خوب یعنی کسی که نمرۀ خوب می‌دهد،‌ سخت در اشتباهید.

بگذارید خیال‌تان را راحت کنم. استاد اگر خوب باشد، اتفاقاً اصلاً نمرۀ خوب به دانشجویانش نمی‌دهد. این را به حساب یک حرف کتابی نگذارید، با همین دو چشمِ خودم شاهد این اتفاق بوده‌ام هرچند که همیشه استثناء نیز وجود دارد.

خاطرم هست که یک استادِ خیلی خوب (به لحاظ نمره دادن) داشتم که اصلاً درسش را خوب نمی‌داد ولی چون سخت‌گیری نمی‌کرد و نمرۀ خوب می‌داد، اکثراً‌ از ایشان راضی بودند.

گذشت و گذشت تا زمانی که فهمیدیم آن درسی که با این استاد نازنین فقط پاس کرده‌ایم،‌ پیش‌نیاز یک درس بسیار مهم بوده است که هرچقدر فکر می‌کنیم، دقیقاً به خاطر نداریم سر کلاس آن استاد دقیقاً چه یاد گرفتیم.

نمی‌خواهم از خودمان سلب مسئولیت کنم که اگر واقعاً‌می‌خواستیم، چشم‌مان کور و دندمان نرم، می‌رفتیم و کتاب‌های مربوطه را مطالعه می‌کردیم. اما وقتی آدم استاد خوبی دارد و اینقدر اهل حال است، چه نیازی است به خواندن کتاب‌های اضافه؟ همان چند صفحه جزوه کافی از سرش هم زیاد است.

دردسرتان ندهم: امیدوارم به تجربۀ این پیردانشجو اعتماد کنید و این جمله که “استاد خوب یعنی نمرۀ خوب” را از سرتان بیرون کنید. استاد خوب یعنی آزار و اذیت،‌ استاد خوب یعنی حساسیت زیاد روی حضور و غیاب، استاد خوب یعنی نگاه نکردن به ساعت و امید نداشتن به تمام شدن کلاس، استاد خوب یعنی اینکه نخواهی حتی یک دقیقه از کلاس‌اش را از دست بدهی و استاد خوب یعنی بعد از تمام شدن ترم تحصیلی، حسرت بخوری که چه زود گذشت و عمیقاً از درونت بخواهی که یک ترم دیگر بتوانی سر کلاس چنین استادی بنشینی (البته قبل از اینکه ببینیم از این استاد خوب، چه نمره‌ای گرفته‌ایم). به نظر من استاد خوب یعنی این.

9 نظر / نظر خود را در زیر وارد کنید

    1. درس‌های عمومی خودشون چی هستن که دیگه بخواد استاد خوب هم داشته باشه ولی با این حال، بازم نعمت استاد خوب حتی توی درس‌های عمومی هم مشهود ئه.
      من چون تجربه‌اش رو داشتم می‌گم. استاد خوب همیشه خوبه، تخصصی و عمومیش به نظرم فرق نداره.
      البته اگه همونی که همه می‌گن هم باشه در کنار استادِ خوب بودنش، دیگه فوق‌العاده می‌شه.

    1. راستش تو این حس رو یه بار تجربه کرده بودی ولی من خوشبختانه یا متأسفانه تا حالا تجربه نکرده بودم.
      خواستم بگم تجربۀ عجیب و در عین حال دوست داشتنی‌یی هست. خصوصاً اینکه یه دوستِ باصفا و اهل دل برات بنویسه و اینقدر حرف‌های قشنگ و منطقی بزنه.
      تازه‌شم، حسودی نکن زینب، نهایتاً غبطه بخور 😀

  1. سلام سینا جان…
    فکر میکنم زوده هنوز من نظر بدم ولی من تو این یه ترمی که گذروندم فقط یکی از استادامون این خصوصیاتی که گفتی رو بنظرم داره، استاد شیمی ما یه خانم خیلی جوونه که پدرشون هم مدیر گروه شیمی دانشکده است. این خانم به قدری خوب درس میده و با شخصیت رفتار میکنه که بدون اغراق میتونم بگم همه ی دانشجوهاش با علاقه سرکلاس حاضر میشن و همه هم با جون و دل به درس گوش میدن.فقط امیدوارم ترمای بعد هم با ایشون کلاس داشته باشم. 😊

    1. سلام لیلای همیشه حاضر در صحنه 🙂
      نه اصلاً هم زود نیست. به نظر من، دانشجوی این زمانه اینقدر باهوش هست که واقعاً با نشستن سر کلاس یه استاد، توی چند دقیقۀ اول، بتونه تشخیص بده این بنده خدا چند مرده حلاجه.
      نمی‌دونم چرا ولی اینقدر خوب از استادت گفتی که توی دلم دعا کردم کاش من هم دانشجوی همچین استادی بودم.
      واقعاً بعضی استاد‌ها لایق اسم استادی نیستند…
      امیدوارم ترم‌های بعد هم از این استاد‌های کم‌یاب نصیبت بشه و فرصت شاگردی کردن سر کلاس‌شون رو داشته باشی و تا می‌تونی،‌ ازشون یاد بگیری.

  2. سلام سینای جان

    بنظر حقیر استادانی هم هستند که با خوب نمره دادن های الکی به ما خدمت میکند!
    فرض کن برای عبور از یک مسیر مسابقه، مسئولین برگزار کننده یک مرحله تعریف میکنند. خودشان میدانند این مرحله هیچ دخلی به شرایط مسابقه ندارد. و در آینده هم هیچ کاربردی برای این مهارت وجود ندارد. فقط این مرحله را قرار داده اند چون قبلا این مرحله بوده و الان هم منافعی را ( نعوذ باالله ) تامین میکند. و اگر یک استاد خوب و با وجدان را برای آزمون در این مرحله بگمارند، او با کمترین حساسیت، به شما مجوز عبور میدهد.

    و چه بسیار استادانِ …، که خود میدانند درسی که برای آن به شاگرد سخت میگیرند، ذره ای به درد دانش جوی آنها نمیخورد ولی راحت نمره نمیدهند و دانش جوی خود را به چهار میخ میکشند و در دل میدانند که…
    ممکن است معترض شوی که استاد خوب، سلیقه ی شخصی را نباید در کار خود دخالت دهد. جواب من اینست:

    استاد خوب استادی است که فقط درسی را با تمام وجود و سخت گیرانه بیاموزاند که خود یقین به کاربردی بودنش برای دانش جو دارد، حتی اگر استاد درس تربیت بدنی باشد.

    1. سلام داوود جان.
      ممنونم که دیدگاهت رو برام نوشتی.
      راستش باهات موافقم که بعضی جاها سخت‌گیری بی‌مورد خیلی فایده نداره ولی با این حساب، توی این چندسالی که من درس خوندم، معدود دروسی بود که واقعاً نیاز به سخت‌گیری داشت.
      قبول دارم حتی اونایی هم که خیلی سخت‌گیری کردن،‌ بعد از مدتی درس‌هاشون فراموش می‌شه و اونایی که ما حفظ کردیم به هیچ دردی (تأکید می‌کنم به هیچ دردی) نمی‌خوره، ولی یه جاهایی هم ساده‌انگاری بیش از حد خیلی جالب نیست.
      البته منظور من از اساتید سخت‌گیر، اصلاً و ابداً اساتیدی نیستند که به زور به دانشجو تکالیفی از جمله ترجمۀ متن انگلیسی و… تحمیل می‌کنند و دانشجوی بدبخت هم معمولاً با خوشحالی می‌پذیرد چون بوی نمره را از دور احساس می‌کند.
      به نظر من استاد خوب یعنی اینکه پایان ترم احساس کنی ارزش وقت گذاشتن سر کلاسش رو داشت،‌ چه نمره بده چه نمره نده.
      تنها چیزی که توی ذهنم هست اینه که خوب بودن یا بد بودن استاد رو باید ترجیحاً قبل از نمره تعیین کنیم برای خودمون. هرچند که ممکنه بعد از دیدن نمره‌مون دعا به جونش کنیم یا به خودش و خونوادش فحش بدیم!
      در مورد دیدگاهت در مورد استاد خوب هم چیزی که به ذهنم می‌رسه، با این درس‌هایی که ما داریم می‌خونیم و از نگاه جوان و نوجوان امروز، اکثر درس‌ها به درد لای جرز دیوار هم نمی‌خوره. لذا واقعاً کاربردی ندارند و صرفاً از سر ناچاری و برای پر کردن واحدهای خود حاضر به تحمل می‌شوند.
      هرچند که همیشه استثناء هم وجود داره.
      با این حال،‌ ممنونم که دیدگاه متفاوتت رو با من به اشتراک گذاشتی 🙂

دیدگاهتان را بنویسید